With you, even the long way feels beautiful

Mavi saatte Positano: kasaba çinili kubbesine doğru yuvarlanıyor, ay da yolun altındaki denize gümüş seriyor.

Oradaki saatimiz

Uzun yoldan bilerek gittik. Bütün gün kiralık bir Vespa'yla, Amalfi Drive boyunca doğuya, Praiano'ya doğru, yavaşça, kollarım sana sarılı, her virajda başka bir mavi. Güneşin denize batmasını bekleyip durdum, hiç batmadı. Ben hâlâ yanlış yere bakarken dağların ardına kaydı, sen öyle güldün ki kaskın benimkine çarptı. Viale Pasitea'dan aşağı süzüldüğümüzde ışık yumuşamış, maviye dönmüştü. Begonviller yolun üstüne sarkıyordu, Santa Maria Assunta'nın kubbesi aşağıda alçaktan parlıyordu, ay da suya bir yol seriyordu. Dudaklarımda tuz, motor zar zor bir uğultu. Yolun bitmesini istemedim.

Mavi saatte siz ikiniz kasabayı en sessiz renginde görürsünüz. Evler çinili kubbeye doğru üst üste iner, deniz çelikten mürekkebe döner, merdivenler lamba ışığıyla ısınır. Dolunay hafta sonunda ay suyun üstünden yükselir ve o uzun, parıltılı yolu çizer, yine de kendi geceniz için ayın doğuş saatine bakın. Önce Via Cristoforo Colombo'daki yüksek yolda durun ve sadece bakın. Sonra yokuş aşağı kol sizi kasabaya taşısın, yavaşça, birlikte.

Dürüst bir not: kasabadan geçen yol tek yönlü bir döngü, hangi yöne aktığını sürüşü planlamadan önce yerinde kontrol edin. Ve asla şeritte durup çekim yapmayın. Düzgünce kenara çekin, ya da sürmeye devam edin ve o an sizin olsun.

♡ Her firkete virajına kahvaltıda didiştiğimiz bir şeyin adını verdik, Praiano'dan önce bir yerde tartışacak şeyimiz bitti ve onlara birbirimizin adını vermeye başladık.