Every horizon feels softer when I am with you

Varenna'nın göl kıyısındaki yürüyüş yolundan bakınca Bellagio karanlık suyun öte yanında pencere pencere yanıyor, üstündeki gök mora dönüyor.

Oradaki saatimiz

Gün batımından önce Lovers' Walk'a indik ve bir iskelenin ucuna oturduk, ayaklarımız suyun üstünde, altımızda bir sandal usulca tıkırdıyordu. Sana güneşin tam Bellagio'nun arkasında batacağına söz vermiştim. Batmadı. Turuncu sağa kaydı, sırtların üstüne, sen de bana tam bir dakika güldün. Sonra kasabanın üstündeki gök morardı, bulutlar pembeleşti ve burun boyunca ışıklar tek tek yandı, sonunda çan kulesi belirdi. Ağzında hâlâ öğleden kalma limonlu dondurmanın tadı vardı. Arkamızda bir yerde, bir terasta bir kadeh şıngırdadı. İkimiz de pek konuşmadık. Karşı kıyı artık uzak görünmüyordu.

Siz ikiniz gün batımından aşağı yukarı on beş dakika sonra oraya oturup mavi koyulaşana kadar kalırsanız, Bellagio suyun tam karşısında bekler, karanlık dağların altında küçük ve sıcak. Ağustos ya da eylül başında, doğru akşamlarda, kasabanın üstünde ya da hemen sağında ince bir hilal asılı durur. Dolunay zamanında hilal olmaz, o yüzden akşamınızı seçmeden önce bakın. Göl durulur, gümüşe döner, demir kemerlerin üstündeki asmalar göğe karşı kararır. Kenarlarda her şey yumuşar.

Dürüst bir not. İskelelerin uçları dolar, o yüzden gün batımından önce gelin ve ay görünene kadar kalmayı planlayın. Gölün karşı yakasında, Menaggio'da kalıyorsanız, oturmadan önce dönüşteki son feribota bakın, çünkü mavi saat insana zamanı unutturur.

♡ Suyun karşısındaki ışıklı noktalardan hangisinin çan kulesi olduğuna ikinci bir dondurmasına iddiaya girdik, sen kazandın, ben hâlâ o sabah bakıp hile yaptığından eminim.